zaterdag 7 april 2012

Dippen hoort er ook bij!

Degene die mijn blog al een tijdje gevolgd heeft zal het wellicht zijn opgevallen dat meestal alles wel lukt. Gelukkig maar, toch klopt dat niet helemaal met de werkelijkheid want als ik iets gedipt heb dan heb ik nooit veel zin om er een verslag over te schrijven. Daarom nu dit blogbericht maar om mijn 'geluk' in de normale proporties te zien. Zaterdag had ik met Edward afgesproken dat ik samen met hem de blauwvleugeltaling zou gaan doen. Deze vogel zit in Valkenswaard en we wisten al dat het erg moeilijk zou gaan worden. We willen vroeg weggaan dus half zeven zit ik bij Edward in de auto. Ilona gaat ook mee. Als we er zijn kunnen we het eerst niet vinden. Gelukkig is een medewerker van het park dat zich daar ook bevindt zo behulpzaam om me aan te wijzen waar ik ongeveer moet weten. Nadat we de kaart nog eens bestudeerd hebben, duurt het niet lang of we zijn er. Het is een flink stuk lopen en dat gaan we dus maar doen. We moeten een stuk lopen door het bos en uiteindelijk komen we uit op de hei. Onderweg heb ik al een nieuwe jaarsoort gehoort in de vorm van een zwarte mees. Op de hei horen we in de verte een paar boomleeuweriken jodelen, ook een nieuwe jaarsoort! Gelukkig blijven de boompiepers ook niet lang uit en is die nieuwe jaarsoort ook binnen.
We denken een vroege bonte vliegenvanger te zien en met die gedachte gaan we uiteindelijk ook weg. Ik heb echter een paar foto's gemaakt en daar staat een roodborsttapuit met een grote vleugelvlek op... Of het om dezelfde vogel gaat weet ik niet, maar voorzichtigheidshalve zal ik nog geen bonte vlieg invoeren. Met behulp van een hardloper komen we uiteindelijk bij de plas aan waar de blauwvleugeltaling zit. Het wachten kan beginnen. Edward en ik kijken allebei apart een stukje plas af en zo doen nog meer mensen dat. Ik sta zeker twee uur op dezelfde plek en ik bekijk iedere vogel die er zich daar laat zien. Een fitis zit vlakbij mij te zingen. Op het water tel ik in zes paartjes wintertaling, twee krakeenden, twee paartjes kuifeenden en nog verschillende dodaarzen. Allesbehalve blauwvleugeltaling dus. Ik zie nog wel een ijsvogel die kort op een tak zit. Ik maak nog een foto van een zingende man roodborsttapuit.
Als ik uitgekeken ben loop ik een eindje terug. De regen draagt er ook toe bij dat de animo tot zorgvuldig speuren, fors daalt. Ik maak kennis met drie andere vogelaars: Herman van de Brand, Cornelis Fokker (heeft ook een blog) en Rick Schonewille. Terwijl we daar staan in de regen praten we een beetje en dromen hoe mooi de taling langs zou kunnen komen. Behalve vier overvliegende watersnippen, een foeragerende meerkoet en een roepende waterral blijft het echter stil. Opeens horen we een bekend hoog roepje, buidelmees! Voor dit gebied zal het vast een goede soort zijn en een buidelmees is natuurlijk altijd leuk, maar na Vockestaert zijn we niet zo onder de indruk van een buidelemeesroepje. Na de buidelmees blijven we nog wat praten, maar er gebeurt niet echt veel. Onverichterzake moeten we uiteindelijk terug lopen. We wilden tot het einde toe blijven voor de blauwvleugeltaling, maar helaas heeft ons dat niets opgeleverd. Voor de kuifleeuwerik en Europese kanarie van Venlo hebben we helaas geen tijd meer, dat gaan we volgende week waarschijnlijk doen. Op de terugweg kunnen we alleen nog een poelruiter meepakken die gisteren ontdekt is. Aan de foto's te zien zou deze poelruiter dichtbij moeten zitten en de teleurstelling na de dip is dan ook groot als de vogel veel verder blijkt te zitten dan verwacht.
Meer dan een vaag bewijsplaatje is er daarom ook niet uit te halen. Als we weer thuis zijn kunnen we nu eens een keer terug kijken op een gedipte tocht. Dippen houdt de spanning er echter in en hopelijk hebben we volgende week zaterdag meer geluk!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten