vrijdag 18 februari 2011

Rondje met Goedbloeds

Van Izak hoor ik donderdag dat Marc tegen hem gezegd had dat hij zaterdag met Ies en Peter Goedbloed ging vogelen. Als ik het hoor van Izak heb ik wel zin om mee te gaan dus bel ik Marc even op. Ik kan gelukkig mee alleen moet ik wel om half 8 bij het station in Middelburg staan. Een probleempje want de trein gaat pas vanaf 8 uur. Gelukkig kan mijn vader me brengen zodat ik toch op zaterdag om half acht voor het station sta te wachten. Na ongeveer 10 minuutjes wachten komen ze aanrijden. Ik stap in en we vertrekken in de richting van Westkapelle. Het eerste doel voor vandaag is een bonte kraai vinden die al enige tijd op Walcheren gezien wordt. Als we bij Westkapelle zijn kijken we eerst het strand goed af voor bonte kraaien. Helaas loopt er geen bonte kraai en zwemt er ook geen kuifaal. We rijden dus verder richting ’t Kiekuus om een half uurtje te zeetrektellen. Hoewel het erg hard waait is de wind ZW dus erg veel kans op iets leuks zit er niet in. Als we ons ge├»nstalleerd hebben krijg ik al snel op de dijk een groepje gorsjes in de scoop. Als ik beter kijk zie ik dat het sneeuwgorzen zijn. Een nieuwe jaarsoort en voor Peter ook nog een nieuwe levenssoort! De gorsjes laten zich leuk zien, het zijn twee vrouwtjes en ook een mooi mannetje. Na de gorzen gaan we weer over zee kijken. Marc denkt een adulte drieteenmeeuw te zien maar helaas kan de determinatie niet worden bevestigd.  Opeens roept Peter: “Wat vliegt daar voor geks?!” Kort daarna roept Ies: “Alk/zeekoet!” Vlug richten we onze kijkers en kan ook ik de alk/zeekoet zien die vlakbij de dijk door de branding vliegt. Ik ren snel naar de auto om mijn fototoestel op te halen zodat er wat bewijsplaatjes gemaakt kunnen worden. Als ik terug kom is de alk/zeekoet al een stuk verder en hij laat zich helaas niet meer fotograferen .Gelukkig hebben Ies en Marc hem goed kunnen bekijken en we komen tot de conclusie dat mede de het korte dikke snavel het een alk geweest moet zijn. Voor iedereen een nieuwe jaarsoort en ook de eerste van het jaar voor Westkapelle! Na deze leuke onverwachtse soort komt er nog een mannetje brilduiker en een vrouwtje smient langs vliegen maar verder niets leuks. We gaan nu eens aan de andere kant van ’t Kiekuus over ’t Vroon kijken. Al snel valt een groepje kleine mantelmeeuwen (nieuwe dagsoort) op en verder zwemt er nog een mooi mannetje pijlstaart, wilde eenden, slobeenden en wat grauwe ganzen. Na ’t Kiekuus gaan we onderweg naar de Westkapelsche kreek nog zoeken naar bonte kraaien. Als we bij de Westkapelsche kreek aankomen hebben we helaas nog geen bonte kraai ‘in the pocket’. We gaan nu een poging doen om in het riet langs de kreek een bokje te vinden die daar al eerder is gezien. Als we zo een tijdje in het riet rondstruinen komen we steeds dichterbij het einde van het riet. Opeens vliegt geheel tegen de beroemde verhalen van bokjes in die onder schoenen vandaan vlogen een bokje op als we nog 5 meter uit de weg zijn. Tegelijkertijd roepen we “Bokje!”. We zien het bokje hoog in de lucht vliegen waarna hij aan de andere kant van de kreek weer invalt. Iedereen heeft kunnen genieten van het bokje behalve Peter en daar was het nog wel een nieuwe soort voor! Jammer, maar helaas! Als we weer richting de auto lopen belt Corstiaan. Ies vertelt hem van ons Jack snipje maar Corstiaan heeft ook nog wat leuks te melden. Een pontische en twee geelpootmeeuwen in ’t Vroon! Vlug stappen we in de auto en rijden weg. We kiezen een praktische route zodat we tegelijkertijd kunnen zoeken naar de bonte kraai. Als we (weer zonder bonte kraai) aankomen blijkt de pont al gevlogen te zijn. Ies kan al snel een geelpoot vinden maar ik kan hem maar niet vinden. Door de vele aanwijzingen van Marc kan ik hem gelukkig ook  als hij even opvliegt in de kijker krijgen. Nieuwe soort binnen! Na ’t Vroon rijden we over de dijk verder. Een kuifaal kunnen we weer niet vinden maar wel een rotgans. De rotgans zit helaas met z’n kont naar ons toe en we kunnen dus niet zien of het een witbuik is. Daarom stap ik uit om de rotgans wat op te jagen. Als ik schuin aan kom lopen zie ik al dat het om een witbuik gaat. Ik kan vrij dichtbij komen voor de witbuikrotgans een klein stukje opvliegt en daarna zo vriendelijk is te gaan zitten met zijn witte zijkant naar de drie anderen in de auto te gaan staan.

Na deze nieuwe dagsoort gaan we verder over de dijk. Als we de langs de hele dijk gereden hebben hebben we noch bonte kraai noch kuifaal. Dan maar weer terug. Op de terugweg komen we een mooi groepje van 11 witbuiken en nog een paarse strandloper tegen. Na Westkapelle besluiten we om in de buurt verder naar bonte kraaien te gaan zoeken. De bonte kraai kan veel verder dan Westkapelle zitten want hij is ook al eens een keer in de buurt van Meliskerke gezien. Als we vrijwel elke denkbare locatie hebben afgezocht besluiten we dat bonte kraai er voor vandaag helaas niet inzit. Dan maar in de richting van Oranjezon waar een boomklever gemeld is. Als we op de plek aankomen horen we al verschillende bosvogels roepen maar vinden we niet wat we zoeken. We lopen eerst de laan een stukje af maar geen boomklever laat zich zien of horen. Als we even later weer terug zijn gelopen besluit Ies om even te bellen met Corstiaan voor de precieze plek. We horen dat hij hier in de buurt is gezien dus zoeken we nog goed verder. Corstiaan had ook geen bonte kraai maar hij had wel een roek. Die hebben wij dan weer gemist. Als we de andere kant op lopen horen we opeens twee keer een boomklever roepen. Helaas blijft het daarbij maar er is wel een nieuwe jaarsoort en een nieuwe soort op Walcheren binnen! Verder horen we ook nog zijn neefje de boomkruiper. Ook roepen er nog wat sijsjes, een koperwiek en een gaai. Na deze succesvolle trip (alhoewel succesvol, twee keer horen roepen…) gaan we richting een plek daar in de buurt om wat grote lijsters te scoren. Al snel zien we op de plaats een vrouwkleed blauwe kiekendief rondvliegen. Grote lijsters laten zich echter niet zien. Om het wat beter te kunnen zien wordt de auto op een ander weggetje gezet en dat heeft succes. Als snel vindt Marc de eerste grote lijster en later worden er nog twee andere bij gevonden. Drie grote lijsters, geen slechte score! We overleggen nu even wat we gaan doen. Peter en Marc zijn er wel voor te vinden om flamingo’s te gaan zoeken omdat die voor allebei een nieuw soort zijn. Als Ies even belt met Jan de Jong (een oudleerling van hem) horen we van hem dat hij twee flamingo’s had. Het programma wordt nu een beetje duidelijk: eerst naar Veere voor appelvink vervolgens naar Noord-Beveland voor grote geelpootruiter en kuifaalscholver, daarna naar de flamingo’s en ten slotte afsluiten met velduilen bij Haamstede. Eerst dus naar Veere. Onderweg denkt Marc nog een roek te zien maar helaas is het loos alarm. Als we arriveren in Buiten de Veste gaan we appelvinken zoeken. De eerste leuke soort is een groene specht wat ook een nieuwe soort is voor de daglijst. Als we verder rijden komen we een leuke groep sijsjes tegen die zitten te foerageren. Er zitten een paar mooie mannetjes onder dus we blijven daar even naar kijken.
Dan zegt Ies “Een appelvink er achter!” Snel worden de kijkers gericht en zien we eindelijk een appelvink in al zijn glorie. Ook een tweede appelvink wordt ontdekt maar die vliegt al vrij snel weg. De eerste appelvink blijft rustig zitten en laat zich erg mooi zien. Na een poosje vliegt ook hij weg en kunnen wij ook weg. Met een appelvink op zak!
Voor mij een nieuw soort en sowieso nieuw voor de daglijst. In Buiten de Veste zien we ook nog een mooie grote bonte specht die mooi dichtbij zit zodat we hem goed kunnen zien. Helaas blijft hij voor de foto te kort zitten dus vertrekken we naar Noord-Beveland. Eerst naar de Valkreek voor de grote geelpootruiter. Dit zeldzame Amerikaantje is nu al vanaf oktober aanwezig en hoewel we hem allemaal al gezien hebben is het toch een leuke soort voor de daglijst. Na de grote geelpoot vertrekken we naar Neeltje Jans. Vandaag zijn daar al 4 kuifalen gemeld en daar willen we er toch wel eentje van mee pikken. De eerste plaats waar we zoeken is meteen raak. Tussen de hoge golven zien we een aalscholver die bij beter kijken een kuifaalscholver is.
Als we hem goed bekeken hebben gaan we naar de flamingo’s op Schouwen. Het is nog even zoeken maar uiteindelijk komen we op de goede plek aan. Volgens Jan de Jong zouden ze vanaf de parkeerplaats te zien moeten zijn maar hoe we ook kijken geen flamingo’s. Wel vliegt er een vrouwkleed blauwe kiekendief en lopen er een grote zilverreiger en een blauwe reiger. Leuke soorten maar daarvoor zijn we niet gekomen. Met twee andere vogelaars besluiten we daarom om het gebied in te lopen om ze te kunnen vinden. Als we een tijdje gelopen hebben kunnen we ergens omhoog. Opeens vliegt er voor ons een vink weg. In een flits zie ik een roodoranje borst en veel wit op de rug. Goudvink! Verder vliegen er nog normale vinken en ook een keep rond. Bovenaan de dijk gaan we op zoek naar flamingo’s. Al snel zien we wat roze stipjes die bij beter kijken twee (helaas) Chileense flamingo’s blijken te zijn. Helaas dus geen Europese flamingo! Om ze wat beter te zien lopen we naar een ander punt. Daar klimt Ies via het prikkeldraad op het dijkje maar veel te zien is er niet. Als we terug naar de auto’s lopen hebben we het nog eens over de flamingo’s. Dan blijkt dat ik er drie heb gezien en de anderen twee. Ik dacht dat de anderen hem ook gezien hadden en dus had ik daarom niks gezegd. Als we even later weer op de oude plek staan zien we inderdaad drie flamingo’s. Maar weer is het geen Europese die er bij is gekomen maar een Cara├»bische. Met helaas alleen maar exotische flamingo’s keren we terug naar de auto. De laatste etappe is Haamstede waar we velduilen willen zien. We rijden over de Brouwersdam om toch nog wat meer te zien. Ies had leuke verhalen over ijseenden die vlakbij de kant zwemmen bij harde wind maar behalve een zeehond zwemt er geen enkele vogel! Dat komt niet vaak voor bij de Brouwersdam! Op de dam zitten een paar buitenlandse vrouwen in de zee te staren. Wat dat voor zin is weet ik niet want het is geen pretje bij die harde wind. Als we bij Haamstede aankomen zie we al snel een auto staan waar een dikke lens uitsteekt. We zien geen velduil zitten en omdat we niks bijzonders kunnen ontdekken  rijden we door. Aan het einde van de weg zit een mooi mannetje torenvalk die de hele tijd blijft zitten. Ondanks de slechte sluitertijd kan ik er nog een paar leuke plaatjes van schieten. Helaas laten de velduilen zich niet zien. Als we terugkomen waar de auto van de fotografen stond zien we dat er nog een paar auto’s Belgen gestopt zijn. We kijken het veld goed af en komen tot de conclusie dat ze niet naar een velduil zitten te kijken maar naar een… haas! Waar al die belangstelling goed voor is weet ik niet maar misschien zien Belgen nooit een haas? Of het beestje zag er slim uit en dachten ze iets van hem op te kunnen steken. Hoe het dan ook is, geen velduilen! Na Haamstede gaan we terug naar huis. We kunnen terugkijken op een leuke dag vogelen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten