zaterdag 23 april 2011

Een mythische soort binnen!

Als ik terug kom uit de kassen kijk ik zoals gewoonlijk even op dutchbirdalerts. Meteen knallen twee vogels er uit. Een schreeuwarend en een Ross' meeuw! De schreeuwarend was op een telpost dus daar besteed ik verder weinig aandacht aan. De Ross' meeuw is een andere geval. Hij is tp bij het Hollands Diep! Een snelle blik op Google Maps leert mij dat hij  op minder dan een uur rijden hier vandaan zit. Meteen ga ik wat mensen bellen. Gerard Troost gaat niet, Edward gaat niet, Marc is aan het werken en heeft ook geen vervoer en als ik Mark Hoekstein bel hoor ik dat Ies Meulmeester al weg is, daar kan ik dus ook niet mee mee. Wat ontmoedigd besluit ik eerst maar eens friet te gaan eten en er vanmiddag bij de Biezelingsche Ham een leuk middagje van te maken. Na het eten klinkt de vlooienmars uit m’n broekzak. Pim Wolf belt me. Hij had gehoord van Mark dat ik er graag mee wil. Of ik over een kwartier bij de carpoolplaats aan de ’s Heerhendrikskinderendijk kan zijn. Dat moet wel in orde kunnen komen. Gelukkig kan mijn moeder mij brengen en even later begroet ik Pim Wolf, Peter Meininger en Jaap Kolijn bij de carpoolplaats. We rijden meteen weg. Op de Zeelandbrug krijgen we een ontmoedigende piep: de vogel is het Hollands Diep opgevlogen en uit beeld. We laten de moed echter niet zakken, hij zal vast wel terug komen! Onderweg over van alles en nog wat pratend kom we uiteindelijk bij Willemstad aan. Ik probeer discreet te zijn dus de precieze inhoud van de gesprekken zal ik niet weergeven want dan mag ik natuurlijk nooit meer mee! Het was wel er gezellig! Iets kan ik natuurlijk wel zeggen: de lachtstern van vanochtend op Bresjes wordt bejubeld (en door mij betreurd) en Peter wordt het nog eens flink door Theo ingewreven dat de bijenexcursie (waar Peter dus niet mee mee was gegaan) toch wel erg de moeite waard was. Door de telefoon zet Theo’s kind een flinke keel op waardoor Peter verschrikt in z’n spiegeltje kijkt of er geen ambulance achter hem zit. Theo vraagt dan ook of we zijn kind ook horen. Pim antwoordt bevestigend. Zelfs Jaap en ik op de achterbank menen boven de bulderende wind een vaag loeiend geluid te vernemen… Maar goed, we zijn dus in Willemstad en daar moet gevogeld worden! Op een pier installeren we ons en beginnen het Diep af te turen. Na een hele tijd denkt Pim hem te zien invallen. Als dat zo is moet binneneen minuut een piep komen. Nauwelijks is er een minuut verstreken of we horen het bekende signaaltje. Hij is terug. Ja, dat is we leuk maar weg kunnen we nog niet. Peter is nog bezig met cullinaire dingen en is dus nog niet terug van de snackbar. In de tussentijd praten we wat met Norman van Swelm. Pim weet met veel gevoel een verhaal te vertellen dan op bovengenoemde persoon betrekking heeft. Op een zekere dag stapte Norman namelijk een bakkerij in en zei “Juffrouw, doet u mij van alles maar twee…” Als verdediging weet Norman nog aan te voeren dat de oude Meininger achter hem stond maar zonder dat detail klinkt het verhaal een stuk smeuïger. Vandaar dat dat in de meeste gevallen weg wordt gelaten… Peter is voor zijn doen redelijk snel terug met een aantal frituurproducten. Snel stappen we in en gaan op weg. Onderweg bedient Pim zichzelf en ons gul van de door Peter meegebrachte friet met stoofvlees. Peter heeft toch wel een goeie smaak! Als we het bakje half leeggegeten hebben lukt het Peter om ook een paar frietjes te pakken te krijgen. Met de aanwijzingen van Theo komen we, onderweg enkele verbodsborden negerend, toch vrij vlot op de plaats van bestemming aan. Het duurt even voor we de ingang van het gebied gevonden hebben maar uiteindelijk lopen we toch op het schelpenpad richting de Ross’ meeuw. Onderweg komen we nog andere vogelaars tegen die ons weten te vertellen dat hij er nog zit en erg mooi is. Snel verder dus! Als we er bijna zijn richten we de kijkers alvast. Een meeuwtje valt gelijk op: Bingo! de Ross’ meeuw is binnen! Als we de telescopen opgesteld hebben kunnen we het Arctische meeuwtje pas echt de aandacht geven die het verdient. Een zwart snaveltje, lichte bovendelen, een sternachtige bouw, roze zweem op de borst: kortom een hele mooie vogel! Als ik wat ben uitgekeken besluit ik te gaan investeren in goede plaatjes. Ondertussen gezellig pratend met andere vogelaars kan ik toch wat plaatjes maken waar ik zelf erg tevreden over ben. Leuke bijvangsten zijn een bosruiter als nieuwe jaarsoort, enkele temminckjes en een stuk of 500 daar nestelende oeverzwaluwen. Als we echt helemaal klaar zijn vertrekken we weer, met een schitterende soort en leuke foto’s op zak!

Op de terugweg besluiten we om de ringsnaveleend  van de Krammersluizen nog te doen. De vogel heeft zich verplaatst naar een vogelkijkhut dus daar gaan we naar toe. Het duurt even voor we hem gevonden hebben maar uiteindelijk heeft Pim hem in de scoop. Niet lang daarna staan we er met z’n allen naar te kijken. Voor Jaap is het nog een nieuwe soort dus die heeft twee nieuwe dwaalgasten op één dag. Bij Pim zijn de laatste vogels waarbij dat lukte de haakbek en de westelijke blonde tapuit. Luxe hoor! Ik hoor nog een andere prettige mededeling. Één van de duinpiepers gisteren op Breskens blijkt een grote pieper te zijn. Een nieuwe soort! Op de terugweg doen we de Wanteskuup en het Bokkegat nog maar de grote geelpootruiter laat zich niet meer zien. Wel drie zomertalingen en veel gele kwikken. Als we uiteindelijk weer bij de carpoolplaats zijn kunnen we terug kijken op een volkomen geslaagde middag!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten