zaterdag 23 april 2011

Goeie Breskens dag!

Van de week zag ik op windguru dat het voor vrijdag een hele goede wind zou worden voor Breskens. ZO/OZO 3. Nu kan ik natuurlijk met de trein gaan maar dan kom ik waarschijnlijk erg laat aan. Dus bel ik Marc op om te vragen of ik bij hem kan logeren. Dat kan. Het heeft wat voeten in de aarde maar uiteindelijk ben ik dan toch in Middelburg. We gaan meteen slapen. We hebben kwart over vijf afgesproken bij Corstiaan. Daar zullen we mee mee rijden. Drie kwartier van te voren gaat de wekker af. We maken ons klaar en even later zitten we bij Corstiaan in de auto op weg naar Breskens. Als we daar zijn aangekomen is de eerste dagsoort die we op kunnen schrijven een sprinkhaanzanger. Verder horen we ook nog een koekoek en vliegt het gebruikelijke spul een beetje rond. Leuker wordt het als Corstiaan bij het licht worden een reiger ontdekt. Even later heb ik hem ook in de kijker. Er wordt een purperreiger van gemaakt. Erg leuk! Een nieuwe jaarsoort! De graspiepers vliegen ons ook al om de oren. Het precieze dagtotaal weet ik niet precies maar ik vermoed dat het zeker in de duizenden loopt. Als nieuwe jaarsoort voor mij worden er over zee meerdere regenwulpen gezien.
Nadat ik een eerste gemist heb laten een redelijk aantal anderen zich leuk bekijken of fotograferen.
Behalve graspiepers vliegen er ook de nodige boompiepers over. Verder dient zich nog een nieuwe jaarsoort aan in de vorm van drie dwergsterns. Een kneu vliegt over en de boertjes en giertjes vliegen ook goed.
De gierzwaluw is een nieuwe jaarsoort. Dan wordt de eerste krent ontdekt. "Rover!" roept iemand. En even later: Visarend! De meesten hebben hem even later gevonden maar ik kan hem maar niet ontdekken. Gelukkig zie ik hem nog even langs de elektriciteitsmast vliegen en kan hij toch op de jaarlijst. Meerder tapuiten worden ook gezien. Een vrouwtje op het pad en ook nog zeker acht in totaal op het dak van de schuur. Valkje! Wordt er opeens geroepen. Boomvalk! Gelukkig kan ik deze wel snel vinden en even later zit ik naar weer een nieuwe jaarsoort te kijken. Stil! Wordt er een tijd later geroepen. Een huismusachtig roepje wordt gehoord. Dat kan maar één soort zijn: Duinpieper! Na deze krent dienen zich ook nog huisjes en oevertjes aan (de hele dag door trouwens).  Ondertussen vliegen ook meerdere beflijsters rond. Dat is ook een nieuwe jaarsoort. Eentje gaat kort in de de struiken voor de telpost poseren. Erg mooi!
Peter Meininger ontdekt op het dak van de boerderij een rouwkwik. Verder vliegt er op zee nog een zwarte zee-eend. Corstiaan ontdekt weer een nieuwe jaarsoort voor mij: een zomertortel! Later op de dag komen er nog meer langs waarvan er eentje zich laat fotograferen.
Op zee foerageren visdieen en grote sterns. Een groep steltjes wordt ontmaskerd als kemphanen. Ook zit er op zee een paartje wintertaling. De hele dag door vliegen de putters goed. Na een tijdje wordt er weer een voor iedereen niuewe jaarsoort ontdekt: een grauwe vliegenvanger die in de populieren achter het witte huis zit. Pim ontdekt een andere krent in de vorm van twee appelvinken die langs vliegen. Als zangvogeltjes worden nog een fitis en grasmus gehoord. Na een kleine zillie is het even rustig. Opeens lijkt er wat opwinding te ontstaan bij de groep aan de overkant van de weg. “Grote vos” hoor ik mompelen. Marc vraagt aan mij wat er gezien wordt. “Een één of andere vlinder, grote vos geloof ik” antwoord ik. “Grote Vos?!!” brult Pim naast me. “Die is hartstikke zeldzaam!” Met de hele troep vogelaars stormen we achter deze zeldzame vlinder aan. Het lukt me om hem even kort te zien voor hij achter een bosje verdwijnt. De bosjes worden afgestruind maar de vlinder laat zich niet meer zien. Met een zeldzame soort op zak gaan sommigen van ons terug naar de telpost. Niet lang daarna wordt er luid “Stil!” geroepen. Een zacht boompieperachtig geluid wordt gehoord. Daarna zien we een soort gorsje vliegen. Snel maak ik een paar foto’s. Op de foto’s is een rossig vogeltje te zien met naar het lijk een donkere kop.
Al die kenmerken passen precies op…. Ortolaan! Nieuwe soort binnen! Ook deze soort doet het goed want later op de dag mogen we ook nog een tweede en zelfs en derde verwelkomen. Hierna wordt er nog een aparte roep gehoord. Ik hoor hem niet maar wel zie ik de grote pieper met een lange staart langsvliegen. Ik kan zelfs even een bewijsplaatje gemaakt. In eerste instantie wordt hij bestempeld als duinpieper maar op basis van de geluidsopnamen van Pim blijkt het een grote pieper te zijn. Een nieuwe soort! Opnieuw dient zich een vreemd roepje aan . Koperwiekachtig…. De ervaren tellers weten direct waar ze mee te maken hebben: buidelmees! We zien hem invallen in het riet. Vlug worden de scopen gericcht. Het is even zoeken maar op den duur staan we toch allemaal naar een spetterende man buidelmees te kijken. Wat is ie mooi! Een zwart bandietenmasker, lichte kop en bruine bovendelen maken hem helemaal af. Als we wat dichterbij zijn kan ik een paar acceptabele plaatjes schieten voor hij weer op vliegt en verdwijnt.
Tussen de gele kwikken vliegen ook meerdere engelse gele. Één daarvan kan door mij opgemerkt worden en is daarmee weer een nieuwe voor de jaarlijst. Een onverwachte leuke soort is de patrijs waarvan er twee dichtbij over het pad vliegen. Zo zachtjes aan beginnen ook de rovers weer te vliegen. Een sperwer een buizerd en twee slechtvalken die door mij maar niet gevonden kunnen worden. Bij het zoeken naar de buizerd zie ik ze uiteindelijk toch. Een paar anderen komen aandragen met een kolossale rups. Een wilgenhoutrups volgens Peter.
Ies Meulmeester is goed bezig op Noord-Beveland, eerst had hij de lachstern van De Fonteintjes die wij misten en nu komt opeens Niels de Schipper in alle  staten van opwinding om te hoek van de telpost zetten. “Ik wil nu het atlasblok van de Wanteskuup! Een steppekievit ontdekt door Ies Meulmeester!” Meteen begint Pim z’n spullen in te laden. Wij willen ook graag gaan maar doen er wat langer over. Het duurt nog wat langer als er “ringtail!” geroepen wordt. Nu wordt het spannend met het steppekieken geweld van de afgelopen weken kan het zomaar dat wij er ook eentje hebben. Het is een beetje verwarrend als kort daarna een tweede kiek ontdekt wordt. Dat is een erg slank kiekje. Na wat discussie wordt hier een grauwe kiek van gemaakt. Die wil ik wel graag zien. Even later heeft Corstiaan ze in de scoop en kan ik een grauwe kiek als nieuwe soort bijschrijven. De eerste ringtail is nog steeds een spannend ding. We komen er niet uit wat het is. Daarvoor was ook al een zwarte wouw langskomen die ik gemist had. Nu komt er opnieuw een zwarte wouw langs. Ditmaal krijgt Corstiaan hem in de scoop en kan ik eindelijk deze levenssoort bijschrijven. De lichtgevorkte staart is goed te zien. Na deze soort besluiten we om toch maar eens weg te gaan. Bij Schoondijke krijgen we echter een ontmoedigend sms’je: de vogel is zojuist opgevlogen en uit beeld. Na wat nadenken besluiten we toch maar te kiezen oor een waarschijnlijk leuke Breskensmiddag i.p.v. een onzekere zoektocht naar de steppekievit. Als we aankomen duurt het niet lang of een belletje roofvogels wordt ontdekt. Wat een spektakel! Minstens drie zwarte wouwen, een rode wouw, een paar buizerds en enkele bruine kieken worden er uitgehaald.
Nu is de roofvogeltrek pas goed begonnen. Er gaat geen tien minuten vooribj of er wordt “Rover!”geroepen. Het is wel erg lastig om ze te ontdekken. Ze vliegen namelijk op minimaal 400 meter hoogte. Er komen veel sperwers langs, leuke krenten zijn een tweede en aan het einde van de middag ook een derde visarend.
Er komt weer een gele kwik voorbij. “Noordse gele!” wordt er geroepen. Ik krijg hem ook in de kijker en een nieuwe soort is binnen! Hij valt in maar hij is helaas  weer snel weg. Het is Jaap die de laatste knaller van de dag ontdekt. Terwijl we eerst keken naar een rovertje bij de vuurtoren (die een sperwer bleek te zijn) kijken we nu naar wat anders. Jaap is wat langer blijven kijken en enkele seconden later roept hij: “Kraanvogels bij de vuurtoren!”Inderdaad als we de verrekijkers en scopen richten zien we drie mooie adulten kraanvogel.
Vooral door de scoop laten ze zich goed bekijken. Ze klimmen hoger en hoger en uiteindelijk zijn ook deze vogels (met een spanwijdte van 2,2-2,4 meter!) uit het gezicht verdwenen. Eddy komt te laat om ze nog te zien maar dat wordt weer goedgemaakt als hij als enige een graszanger ziet. Met een schitterend koninginnenpage en de al eerder beschreven visarend wordt de dag afgesloten. Wat een ontzttend leuke trekdag! In de auto horen we dat het nog beter kan. Bij Oostende (België) is een aasgier gezien die richting Breskens komt. Gelukkig voor ons werd hij daar in ieder geval niet gezien. Anders sta je na zo’n leuke dag toch nog met een chagrijnig gezicht! Nu kunnen we terugkijken op een superdag!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten