woensdag 13 april 2011

Onverwachts twee dwaalgasten!

Vandaag hebben we themadag en ik ben dus ipv het vijfde het zesde uit. Thuis wil ik braaf aan mijn huiswerk gaan maar ik kom tot de aangename ontdekking dat ik dat niet heb! Dan maar werken aan de Po Maatschappijleer. Die moeten we tenslotte volgende week vrijdag ook al inleveren. Als ik zo zit te werken kijk ik om 16:16 uur toch nog even op dutchbirding. Het zou toch maar zo kunnen dat er een leuke soort ontdenkt wordt! Ik zie dat er een Amerikaanse wintertaling is toegevoegd aan de lijst met soorten van vandaag. Vast ergens in het noorden van het land denk ik... Als ik op de soort klik verschijnt er in het geopende scherm van DutchbirdAlerts de afkorting van de provincie: ZL! Vlug kijk ik waar hij precies gezien is. In de Prunje ontdekt door Corstiaan Beeke! Daar wil ik wel naar toe! Mijn moeder heeft geen tijd maar er zijn gelukkig ook nog wat vogelaars die er misschien naar toe willen. Eerst bel ik Edward Minnaar op. Doordat er ergens een storing op de lijn is neemt hij niet op. Dan Niels de Schipper maar eens proberen. Niels neemt wel op maar hij gaat niet naar de Amerikaan. Nadat ik even gewacht heb (zodat het inmiddels bijna etenstijd is) probeer ik het nog eens te proberen om Edward te bellen. Dit keer neemt hij wel op. Hij wist nog van niks maar hij heeft wel zin om te gaan. Hij zou me straks terug bellen. In spanning wacht ik op het telefoontje. Als de telefoon gaat neem ik hem gelijk op. Het is Edward. Hij gaat er naar toe! Hij vraagt hoe snel ik bij de stoplichten kan zijn en ik denk dat het binnen een kwartiertje wel gaat lukken. Dat lukt inderdaad een kwartier later sta ik bij de stoplichten aan de Goesestraatweg. Niet lang daarna komt Edward ook. We kunnen weg! Als we bij de Prunje zijn aangekomen is het even zoeken naar de Delingsdijk. Met behulp van de routeplanner zijn we gelukkig toch nog vrij snel bij de Delingsdijk. Bij hectometerpaal o.4 draaien we de weg op. Dan wordt het tellen 0.5, 0.6, 0.7... 1.3, 1.4, 1.5! Bij 1.5 draaien we het gras op. Meteen zien we al dat er een aantal eenden aan het foerageren is. Ik richt m'n verrekijker en... Meteen knalt bij een van de wintertalingen de witte flankstreep eruit. De Amerikaan is binnen! Zo snel heb ik er nog nooit één gevonden! Hij loop dichtbij te foerageren en laat zich schitterend bekijken. Als we de eerste bewijsplaatjes geschoten hebben zet Edward de auto wat dichterbij. Dat levert leuke platen op!
Als we uitgefotografeerd zijn komt Edward met het voorstel om door te gaan naar de ringsnaveleend. Daar ben ik wel voor te vinden! Even later rijden we richting de Krammersluizen. Deze eend zit er nu al een paar dagen en is herontdekt door Pim Wolf. Vorig jaar werd hij namelijk ook al gezien. Het is even rijden maar even later rijden we toch over de brug. Op de uitkijktoren zien we al iemand die door z'n scoop aan het kijken is. Als de auto geparkeerd is lopen wij ook de toren op. De man met de scoop blijkt Rienk Geene te zijn. Op mijn vraag of ie hem heeft antwoord hij dat hij net even ondergedoken is. Hij is er dus! Vlug zet ik m'n scoop op en richt 'm op de aangewezen plek. Even later duikt er een eendje op. Een lichtgrijze flank, wit steepje aan de voorkant... Ringsnaveleend binnen! Hij duikt nog een aantal keren onder maar ik kan toch nog vaag de ring om z'n snavel zien. We besluiten om wat dichterbij te lopen om hem beter te kunnen bekijken. Als we eenmaal op een trapje langs de brug staan kunnen we hem al een stuk beter bekijken. Nu kunnen we ook wat recordshots maken waarop de witte ring om de snavel te zien is. Door het water loop nog een ijzeren bruggetje. Vanaf dat bruggetje zullen we hem nog beter kunnen zien dus gaan we daar heen. Als we eenmaal op de plek staan waarvan we dachten hem te kunnen zien blijkt hij verdwenen te zijn. Na even zoeken vinden we hem gelukkig terug. Hij zit met de kop in de veren te slapen. We houden hem goed in de gaten zodat we meteen kunnen gaan klikken als hij z'n kop uit de veren houdt. Gelukkig doet hij dat ook een paar keer. Één keer gaat hij zelfs ook een stukje zwemmen. We hebben redelijk acceptabele plaatjes en we besluiten weg te gaan van de zich nu poetsende ringsnaveleend.

Nog nagenietend gaan we op weg naar huis. Als we bij de Nansenbaan rijden hebben we het nog over de fenologie. Edward werkt vlakbij en daar zit iedere dag een zingende zwarte roodstaart. Ik moet 'm nog voor de fenologie en omdat het nog niet helemaal donker is rijden we er nog even langs. Als we er zijn worden we begroet door een luid zingende zwarte roodstaart. Even later zien we zowel man als vrouw zwarte roodstaart zitten. Een leuke afsluiting van een super leuke avond!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten