maandag 18 juli 2011

Een paar echte alpensoorten erbij!

Voor vandaag is het plan om met de auto naar de Nufenenpass te gaan.  De Nufenenpass ligt op 2478 meter. Ik heb de vakantielijst eens nagekeken en ik zie dat ik gelukkig het meeste wel compleet he: Lammergier en Rotskruiper vormen voor mij wel de top van de waarnemingen- en soortenlijst. Voor de soortenlijst is de rode rotslijster voor mij ook zeker het vermelden waard en op de waarnemingen en ook wel soortenlijst mag de Europese kanarie toch zeker niet ontbreken. Voor de rest heb ik gemiddeld ongeveer één nieuwe levenssoort per vakantiedag. Al met al een tevreden stemmend lijstje. Nu we zo hoog gaan heb ik de hoop om de soortenlijst nog uit te breiden met een echte alpensoort: de sneeuwvink. Na een redelijk lange rit komen we tenslotte aan bij een restaurant op de Nufenenpass. Daar stappen we uit en we kijken een beetje rond. Een leuke dagsoort komt al snel uit de mist vliegen, een raaf zeilt zwijgzaam uit de mist te voorschijn. Zo vaak heb ik een raaf nog niet van dichtbij kunnen bekeken dus voor mij is het een leuke waarneming. Ik maak ook enkele foto’s.
Als we het bergpaadje oplopen komt al snel nog een veel leukere soort tevoorschijn. Ik zie eerst een tapuit en daar dichtbij zie ik nog een soort die ik eerst even niet thuis kan brengen. Het is nogal ver weg en door de omstandigheden houd ik het voorlopig even op een juveniele rode rotslijster. Dat denkbeeld veranderd al snel als ik wat dichterbij komt. Een vogel waarvan ik de grootte ongeveer schat als die van een spreeuw met opvallend veel streping. Verder heeft de vogel een recht snaveltje en een bruine vlek ongeveer bij de tertials. Alles bij elkaar zit ik nu heel sterk te denken in de richting van een andere soort, namelijk een alpenheggenmus. Al snel voegt een tweede zich bij de eerste en ook al snel twijfel ik niet meer. Opnieuw een nieuwe soort gescoord! Terwijl we verder lopen kijk ik natuurlijk goed om me heen. Opeens hoor ik iets wat ik niet thuis kan brengen. Al snel zie ik het vogeltje dat het geluid produceert. Snel loop ik er op af. De vogel gaat al snel vliegen. Meteen vallen de witte bovenvleugels en staartzijden op, dit is zonder twijfel een sneeuwvink! De vogel is nogal rusteloos en blijft vliegen, dat geeft mij de gelegenheid om enkele vluchtfoto’s te maken.
In de volgende uren krijg ik de vogels steeds beter te zien. Ik krijg ook nog eens de kans om een paar extra leuke plaatjes van een alpenheggenmus te maken. Eentje vind ik zelf erg leuk. Dat is op het moment dat de alpenheggenmus zich even uitrekt om alles even beter te kunnen zien.
De sneeuwvinken kom ik ook nog een aantal keren tegen en ik kan een aantal plaatjes schieten waar ik erg tevreden over ben.
Verder zie ik natuurlijk de altijd aanwezige tapuiten en zwarte roodstaarten. Als nieuwe vakantiesoort komen ook nog de mooie waterpiepers in zomerkleed.
Om twee uur ’s middags gaan we weer terug. Het is een erg geslaagd tochtje geweest!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten