dinsdag 12 juli 2011

Voor het eerst lekker hoog

Het plan voor vandaag is om naar boven, naar Belalp te rijden. Dat gaat niet helemaal lukken want als we eindelijk langs de vele wegwerkzaamheden gekomen zijn, blijkt dat we niet meer verder kunnen. We besluiten daarom om terug te gaan en alsnog met de gondel te gaan. Dat blijkt al gauw een betere keuze. Als we eenmaal bij Belalp zijn aangekomen zie ik al snel alpenkauwen. Het is sowieso een nieuwe vakantiesoort en eigenlijk ook wel een beetje een nieuwe soort. Ik heb ze nog nooit goed kunnen zien, alleen maar één keertje uit de verte. Deze zijn allesbehalve ver. Deze ‘kauwtjes’ zijn een stuk beter dan de echte Hollandse kauwen. Ze zijn veel mooier met hun gele snavel, pikzwarte verenkleed en roze poten.
Ook maken ze een verrassend mooi geluid voor een kraaiachtige. Toen ze voor het eerst over met heen vlogen dacht ik eerst met een vinkachtige te maken te hebben  maar het bleken de kauwen te zijn. Het plan is om vanaf de gondelplaats naar de Lügersee te lopen. Die is niet ver weg en onderweg heb ik ook nog een keer de gelegenheid om wat dieper het terrein in te gaan. Dat levert een mannetje tapuit op: een nieuwe vakantiesoort. Voor de rest zijn de alomtegenwoordige zwarte roodstaarten weer aanwezig. Wat mij betreft staan die met stip op nummer één van de meest algemeen voorkomende soorten in Zwitserland. Als we bij de Lügersee aangekomen zijn ga ik naar boven om de kijken of er bij de rotsen nog wat leuks zit. Bij de rotsen zie ik in ieder geval een bepaald zoogdier wat waarschijnlijk een bergmarmot is: een harig dier, iets groter dan een haas en donkerbruin met een kort staartje. Als ik na een klauterpartij over de stenen geklommen ben kan ik nog hoger, dat doe ik natuurlijk ook. Onderweg laat een tapuit zich nog leuk op de foto zetten.
Als ik op een bepaald moment om me heen kijk, zie ik naast een zwarte roodstaart ook nog iets leukers. Een vogel ter grootte van een lijster, blauwe kop, een rode staart en van voren ook rood. Dat is een rode rotslijster! Gaaf! Weer een nieuwe soort er bij! Ik ga daarom ook in plaats van verder naar boven nu over een hele stenenberg richting de lijster. Even later zie ik hem nog een keer, nog steeds redelijk ver weg, maar toch wel dichtbij genoeg om bewijsplaatjes te maken.
Na deze schitterend soort besluit ik dat ik het hier wel gezien heb en ga ik weer richting het meer, alwaar mijn zusjes al tien visjes gevangen hebben. Voor de rest komen er qua vogels niet veel andere soorten bij. De alpenkauwen zijn erg leuk en kneuen blijken ze hier ook te hebben. Als we bij het uitkijkpunt over de Aletschgletscher staan zien we ook hier uiteraard weer alpenkauwen. Ik kan nog een leuk vluchtplaatje maken. 
Voor de rest is er ook nog een witte kwikstaart. Daar eten we een ijsje en we gaan weer naar de gondel. Ik kan in ieder geval wel terug kijken op een erg leuke dag met mooie soorten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten