dinsdag 18 oktober 2011

Opnieuw een eendje...

Voor vandaag heb staan er twee repetities te leren op het programma dus daar wil ik 's-middags dan ook mee beginnen. Zoals gewoonlijk check ik nog even waarneming.nl en dutchbirding (dat doe ik 200 keer op een dag). Een Amerikaanse smient bij atlasblok 48! Dat klinkt goed! Snel klik ik op de link en ik zie dat het klopt: een adult mannetje Amerikaanse smient bij de Zandvoortseweg, Middelburg ontdekt door Arjen van Gilst. Snel bel ik Edward op. Hij had me al verwacht en we spreken om 10 over half vijf bij de stoplichten af. In de tussentijd probeer ik de Franse werkwoorden nog even in m'n hoofd te stampen. Ik sta er ruim op tijd en al snel zie ik Edward ook. Ik zie hem eerst even over het hoofd want hij heeft nu een soort koekblik genaamd Toyota Aygo. Het wagentje rijdt wel zuiniger, maar daarvoor zit je natuurlijk wel wat krapper. Eerst gaan we nog even langs Heinkenszand om Edward z'n spullen op te halen. Daarna gaan we door richting Middelburg. Het is nog even gezoek naar de juiste plaats. Zelfs nadat we de spiksplinternieuwe Tom-Tom uit de verpakking gehaald en aangesloten hebben komen we niet op de juiste plaats. Wel op de Zandvoortseweg, maar niet waar we moeten zijn. Een telefoontje naar Ies Meulmeester maakt ons duidelijk dat we verder door moeten rijden. Al snel zijn we nu op de plaats van bestemming. Daar zie ik Marc ook al staan met nog iemand die ik niet ken. Wij pakken snel de telescopen uit de auto en checken nog even de kenmerken. Het zal hard zoeken worden want er zitten nog al wat smienten en die zitten ook nog eens achteraan. Na een lange tijd scannen gaat degene die bij Marc stond weg. Wij zoeken nog met onverminderde aandacht door. Het wordt wel bemoeilijkt door de wind die recht in ons gezicht blaast. Edward en ik zien een afwijkende smient, maar we zijn hem ook zo weer kwijt. Opeens zie ik rechts van de plas een gekke smient de kant op lopen. In één seconde check ik alle kenmerken, grijze kop: check, groene vlek: check, spierwitte zijkant: check. Dat is hem! Snel probeer ik hem aan Marc en Edward aan te wijzen maar dat is nog niet eenvoudig omdat het nogal door elkaar loopt en de telescoop nogal trilt. Edward ziet hem even kort, maar later zie ik hem weer beter. Met de woorden "Hij loopt nu het water in" laat ik Marc door m'n scoop kijken. Edward ziet hem meteen en ziet nu ook alle kenmerken goed. Bij Marc is het wat moeilijker omdat de beestjes weer door elkaar aan het zwemmen zijn. Op een gegeven moment vind ik hem weer terug als hij helemaal vrij loopt. Dan is het niet moeilijk meer en heeft ook Marc hem binnen. Het blijft lastig maar uiteindelijk gaat de vogel op de kant zitten poetsen. Nu kunnen we op het gemakt eens de kenmerken langs gaan. Als de vogel even later gaat slapen valt ook de gele kruinvlek op. Ik maak een nogal bibberig baggerplaatje maar de vogel is wel herkenbaar. Met name de witte flank valt erg op.
Gelukkig zijn er vroeger in de middag nog betere plaatjes gemaakt zodat toch wel te zien is hoe leuk we de vogel eigenlijk gezien hebben. Het onderstaande plaatje van Jaco Walhout laat dat erg leuk zien.
<><> <><> <><>
Foto Jaco Walhout
Als we uitgekeken hebben gaan we tevreden huiswaarts. We hebben allebei een nieuwe soort binnen! Thuis liggen de repetities nog op me te wachten...

2 opmerkingen:

  1. Gefeliciteerd! Ik ontdkte er ooit één zelf in de Inlaag Ellewoutsdij, maar de CDNA vond mijn tekeking niet mooi. Daarna duurde het tot 1997 voordat ik eindelijk een "aanvaarde" zag, bij het vierde bezoek aan de Aalkeetbuitenpolder bij Vlaardingen. De Walcherse vogel was mijn 10e!
    vr groet,
    Peter

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou, daar sta ik dan met m'n ene Amerikaanse smient;) Op naar de volgende, maar dan wel graag op de Bevelanden!

    BeantwoordenVerwijderen