zaterdag 11 februari 2012

Ontdekking van een kleine burgemeester!

Dinsdag: Een witte vleugel...
Door het koude weer is heel veel bevroren. Ik weet dat naast de Willem Anna polder een waterzuivering is waar het water misschien niet bevroren is. Ik heb dinsdag tijd om te vogelen dus dat doe ik ook. Mijn vermoeden klopt, de reservoirs van de waterzuivering zijn niet bevroren en ook de sloot die er naast ligt is niet bevroren doordat die ook constant in beweging is. In de sloot zitten veel wintertalingen, bergeenden en ander gespuis. Als ik afstap vliegt er voor me uit nog een watersnip. Als bij de waterzuivering een vrachtwagen wegrijdt zie ik meeuw met opvallend witte vleugels wegvliegen. Kleine burgemeester, flitst het door mijn hoofd. Helaas vliegt het beest niet nog een keer omhoog zodat ik niet zeker ben van mijn waarneming. Het leek er allemaal wel heel erg op, maar toch... Ik besluit alle regels aan mijn laars te lappen en het terrein van het Waterschap Zeeuwse Eilanden op te lopen. Terwijl ik me vast houd aan het hek wurm ik me moeizaam om het hek heen terwijl ik met mijn voeten tegen de slootwal aansta. Uiteindelijk sta ik dan toch op het terrein. De brutalen hebben de halve wereld dus op mijn gemak loop ik naar het tweede reservoir waar ik de meeuw zag. Helaas, geen kleine burgemeester of iets wat daar op lijkt. Kalm loop ik weer terug, terwijl ik ondertussen een medewerker van het Waterschap die argwanend naar me staat te kijken, vriendelijk toeknik. Snel ga ik weer om het hek heen en sta ik weer op openbaar terrein. Deze actie op verboden gebied heeft niets opgeleverd. Ik rijd verder langs de sloot en ik zie opvallend veel bonte strandlopers in de sloot. In de polder verderop zitten ook veel ganzen voor deze begrippen. Ik zie mijn eerste brandganzen van de local patch (100), kolganzen (50) en rotganzen (20).

Donderdag: Controle met brood, zonder resultaat...
Die meeuw zit me nog steeds niet lekker. Ik ga daarom donderdag terug met een weekvoorraad oud brood achterop. Al snel kom ik op de plaats van bestemming aan. Ik was niet erg vroeg uit dus het is al vijf uur. Ik begin het brood uit te strooien, maar geen enkele vogel reageerd er op. Zelfs de kokmeeuwen houden het voor gezien. Het enige leuke is een mooie grote gele kwikstaart die nog nieuw voor de jaarlijst is. Ik vind het nogal zonde om al het brood voor jan-met-de-korte-achternaam weg te gooien dus de helft bewaar ik. Onderweg naar huis kan ik nog een troep hongerige meerkoeten blij maken met het restant.
Die meeuw zal altijd wel een raadsel blijven...

Zaterdag: Adult winterkleed kleine burgemeester!
Het is zaterdag, voor het eerst in twee weken ga ik weer werken. Als het werk er op zit ga ik naar huis. Ik doe zelf de friet in de pan en ondertussen bel ik Edward. Hij is al aan het vogelen dus ik kan niet mee. Ik had er ook niet echt op gerekend want het zou wel toevallig zijn dat hij precies om deze tijd ook ging vogelen. Zeker is echter zeker. We kletsen wat bij, wensen elkaar succes en beëindigen het telefoongesprek. Edward gaat de kleine burgemeester van Vlissingen doen en proberen de witoogeend van het Veerse Meer weer te herontdekken. Ik ga wat in de buurt vogelen en kijken of de waterzuivering nog wat opbrengt. De burgemeester heb ik al uit mijn hoofd gedaan, dat beest kan overal zitten als het er al één is...
Onderweg bekijk ik een vrouwtje torenvalk en jaag ik (onopzettelijk) twee wintertalingen uit een sloot. Die beesten zijn zo verschrikkelijk schuw dat ze al uit de sloot vliegen als je aan de andere kant van de weg langs komt fietsen. Als ik bij de waterzuivering ben besluit ik om voor een voorzichtige benadering te gaan, mogelijk jaag ik dan niet zo veel weg. Stapje voor stapje loop ik in de richting van de sloot. Het werkt, behalve twee bergeenden vliegt er niets weg. Een bonus is nog een groene specht die uit de sloot vliegt. Uiteindelijk bereik ik veilig de struiken waarvan ik de vogels in de sloot kan beloeren. Ondertussen richt ik mijn kijker ook op het voorste reservoir. Meteen knalt één vogel er uit, een meeuw... Ik knipper met mijn ogen en kijk nog eens goed dat is gewoon een kleine burgemeester! Ik probeer kalm te blijven om mezelf voor teleurstelling te behoeden en check de vogel op diagnostische kenmerken. Ondanks het tegenlicht herken ik alle kenmerken vlot. De bouw van deze vogel is typisch kleine burgemeester, voegt men daarbij blauwgrijze vleugels, witte armpennen, een geelgroen snaveltje met rode punt, een licht oog en bruine vlekken op de kop en men heeft een adult winterkleed kleine burgemeester! Ik ben superblij, dit is mijn eerste volledig adulte kleine burrie en ook nog eens mijn eerste op de Bevelanden, het leukst van al is natuurlijk dat ik hem zelf heb ontdekt. Als ik wat bewijsplaatjes geschoten heb ga ik meteen Mark bellen. Mark is helaas niet bereikbaar. Daarna bel ik Edward, hij feliciteerd me met de ontdekking, maar hij kan zelf niet komen. Als de vogel er leuk uitziet op de foto's gaat hij morgen ook wel even een kijkje nemen. Daarna bel ik Niels de Schipper, hij zal er met een halfuurtje zijn en tegelijkertijd ook een sms op de Walcheren-smsgroep plaatsen. Bezorgd zie ik dat de batterij van mijn mobiel bijna leeg is, snel bel ik mijn overbuurman de Wilde op om te vragen of hij toevallig interesse heeft. Ik kan alleen nog noemen dat ik een kleine burgemeester heb want daarna valt mijn mobiel uit. Ik vermaak me daarna nog een hele poos met de kleine burrie, maar Niels komt niet.
Uiteindelijk vliegt de vogel over de dijk.
Snel ga ik over het prikkeldraad en sta ik ook op de dijk. Het duurt niet erg lang of ik heb de vogel weer gevonden terwijl hij ver weg vliegt. Hij kom wel steeds dichterbij en strijkt uiteindelijk neer dichtbij de dijk. Daar gaat hij plukken aan een dode witgat die in het water drijft. Ik maak een aantal foto's.
Na een hele tijd vliegt de vogel weg en nu raak ik hem definitief kwijt.
Ik doe ook geen extra moeite meer om hem op te sporen want het is al laat. Ik scoop de Biezelingsche Ham nog af, maar dat levert behalve veel smienten niets bijzonders op. Uiteindelijk komt Niels ook aangereden. We praten wat en ik laat hem wat foto's zien. Op weg naar huis zie ik nog een steenuil zitten op zijn vaste plek.
Als ik langs het huis van Chiel Jacobusse rijd stop ik even om te zeggen dat er bij de waterzuivering een kleine burgemeester zit. Als ik thuis ben ga ik ook nog even bij overbuurman de Wilde zeggen waar die kleine burrie nu precies zat. Hij feliciteert me met de ontdekking en hoopt de vogel zelf ook te kunnen gaan zien. Blij kom ik thuis, mijn eerste zeldzame soort die ik zelf ontdekt heb!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten