donderdag 12 april 2012

Wouw!

Mijn vorige bericht heb ik vandaag pas geplaatst. Hoewel het zaterdag gebeurt was had ik nu het verslag pas af. Door het schrijven kom je natuurlijk weer een klein beetje in een dipstemming. Zou dat zaterdag weer helemaal goed komen? De dag verloopt als alle andere donderdagen met uitzondering dan dat het soms keihard regent. Gelukkig is dat over als ik naar huis ga. Thuis drink ik eerst koffie en ik doe nog wat andere dingen dus het duurt even voordat ik op de computer ga. Als ik de dutchbirding site bezoek moet ik even slikken... Grijze wouw! Het meest ben ik nog onder de indruk van het atlasblok dat begint met 45, dat moet in Noord-Brabant zijn en de vogel is dus misschien wel aan te rijden! Snel open ik de dutchbirdalerts pagina en ik zie dat mijn vermoeden klopt. De vogel zit in Noord-Brabant en is zeven minuten geleden nog een keer tp gemeld. Het is ongeveer anderhalf uur rijden en dat zou voor het donker moeten kunnen. Snel bel ik Edward op, maar hij neemt niet op. Een tweede keer helpt ook niet. Na een poosje probeer ik het voor de derde keer met de huistelefoon. Even later belt Edward mij terug. Hij gaat, samen met Ies Meulmeester die ook graag er naar toe wil heeft hij afgesproken dat hij rond vijf uur bij station Goes is. Of ik daar ook maar naar toe wil komen. Ik heb nog ongeveer 10 minuten dus dat zal  mij niet op tijd lukken. Niemand is thuis dus één van mijn ouders charteren gaat ook niet lukken. Gelukkig lukt het voor Edward ook om mij op te halen bij de carpoolplek aan de Vierwegen. Dat is voor mij een stuk dichterbij. In absolute recordtijd graai ik mijn spullen bij elkaar, doe ik het huis op slot, schrijf ik een briefje zodat de rest van de fam weet waar ik gebleven ben en spring ik op mijn fiets. Na vier minuten stap ik af bij de fietsenstalling op de carpoolplek. Ik moet nog even wachten, maar uiteindelijk komt Edwards koekblik er aan. Ik wurm mij op de achterbank te midden van telescopen en statieven en we gaan op weg. Het is best gezellig in de auto, maar we zijn natuurlijk ook zenuwachtig of we niet voor niks zullen rijden. De grijze wouw heeft niet zo'n beste reputatie als het om blijven zitten gaat... Gelukkig ziet Ies op zijn telefoon dat de vogel nog steeds tp is. We moeten langs een paar drukke verkeerspunten en dat levert helaas files op. In totaal hebben we zo'n 25 minuten vertraging. Uiteindelijk rijden we, ruim twee uur later dan vertrek, toch nog maar op enkele kilometers van de plek. Een piepje in de rug bemoedigt ons en al snel zien we een enorm groot aantal auto's staan. Edward parkeert de auto bij een brug en snel rennen we naar de anderen. We gunnen ons geen tijd om eerst ons statief en scoop te pakken want-je-weet-het-tenslotte-maar-nooit. Snel werpen we allebei een blik in de scoop van een behulpzame medevogelaar en hij is binnen! Wat een verschrikkelijk mooi beest! Snel halen we nu wel onze scoop op en installeren we ons. Nu kunnen we het beest prachtig bekijken. Dit was de rit meer dan waard! Beschrijving zou te kort doen, maar we zien alles aan de vogel en iedereen die een grijze wouw kent weet dat het beestje heel erg mooi is. We maken wat bewijsplaatjes, maar door de afstand wordt dat niet erg veel.
Door de telescoop is hij echter wel heel erg mooi. We staan daar een behoorlijke poos en als we een beetje uitgekeken zijn zoeken we de andere vogelaars op. Ik praat wat met Bram Rijksen en ondertussen houden we de vogel in de gaten. De vogel strekt af en toe zijn linker of rechtervleugel en dat is erg leuk om te zien. We zien ook heel goed dat de Engelse naam Black-shouldered kite waarheid bevat. De vogel heeft pikzwarte schouders. Één keer spreidt hij zijn staart helemaal zodat we alle witte topjes aan de buitenkant daarvan mooi kunnen zien. Wat een ding! Gelukkig gaat hij ook nog even vliegen. De zwarte schouders vallen daarbij erg op, ook valt op dat de vogel een minder snelle vleugelslag heeft als bijvoorbeeld torenvallk hoewel hij niet veel groter zal zijn. Uiteindelijk moeten we toch een keer weg, het is tenslotte al vijf voor half negen. Uiterst tevreden verlaten we de plek en rijden we terug naar huis. Onderweg gaan we naar de Mc Donalds en uiteindelijk ben ik ongeveer half elf thuis. Erg leuk zo'n uitstapje naar een grijze wouw! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten