vrijdag 18 mei 2012

Big Dip

Foto's van de vogelaars zijn van Bart Schot tenzij anders vermeld.
Vandaag is de grote dag. Zoals ik gisteren al heb gezegd hopen we heel wat goede soorten te zien. Van de vier echt zeldzame soorten is de Terekruiter nog het minst bijzonder. Het meest zeldzame is de Bairds strandloper. Om kwart voor vier stap ik in de auto. Peter Goedbloed zit aan het stuur. Bart Schot en Marc Goedbloed gaan ook mee. Met behulp van twee mobieltjes wordt de route bepaald. De routebepaling geeft soms wat problemen, maar uiteindelijk komen we toch in Deventer aan. Dan wordt het zoeken naar de Bairds.

V.l.n.r. Ik en Peter
V.l.n.r. Peter en Marc
 Helaas loopt er wel een ooievaar (nieuw voor de jaarlijst), maar de Bairds is nergens te zien. Uiteindelijk moeten we wat gedeprimeerd vertrekken. Hopelijk is dit geen slecht voorteken! We blijven optimistisch en er wordt nog flink gelachen in de auto.
Bij het locale tankstation wordt de eerste tankbeurt gedaan. De benzine is hier 20 cent goedkoper per liter dus dat scheelt nogal. We gaan nu naar de woestijnplevier. Het is een behoorlijk eind rijden, maar opeens zien we wel heel erg veel water, we staan op de afsluitdijk!! (normaal ben ik geen voorstander van het overmatig gebruik van uitroeptekens, maar hier is dat toch wel op zijn plaats) Er is iets fout gegaan met de Tomtom en we besluiten nu om voorlopig de woestijnplevier en terekruiter te laten schieten en eerst de grote franjepoot te doen.Terwijl de route wordt uitgestippeld maken Marc en ik wat foto's van de visdieven die daar jagen.
Als de twee eerste vogels gemeld worden kunnen we altijd nog zien. In de auto is het wederom erg gezellig.
Verrekijker klaar voor de keizerarend!
We zien ettelijke buizerds en ook nog een paar ooievaars. Uiteindelijk komen we aan in de legendarische Ezumakeeg. Helaas blijkt al snel dat de grote franjepoot ook weg is. Weer een dip!
Peter en Marc zijn druk bezig om te zoeken
We vermaken ons een beetje met een blauwborst en wat rietzangers.
Een blauwe reiger komt over en ik kan een hele leuke foto maken.
Als we hier zijn uitgekeken gaan we naar een ander deel van de Ezumakeeg. Onderweg komen we nog een mooie rietgors tegen. In het andere deel zitten meer steltlopers, waaronder een grote groep bontbekken en vier Temmincks strandlopers.
Helaas geen kemphanen want daar zou de grote franje wel eens bij kunnen zitten. Als we hier zijn uitgekeken gaan we overleggen wat we zullen doen. Uiteindelijk besluiten we om een gemelde grauwe klauwier te gaan vinden. Redelijk snel komen we ook daar weer aan. Het is een erg mooi gebied, maar geen grauwe klauwier. Een raar roepende en vliegende vink brengt ons even in verwarring, maar het blijkt gewoon een vink te zijn. Op de terugweg ontdekt Peter nog een bonte vliegenvanger. Als we weer terug zijn bij de auto gaan we als laatste soort hier een roodkopklauwier twitchen. Als we daar aankomen is er (uiteraard) geen roodkopklauwier te bekennen. Hier moeten echter ook ergens morinelplevieren zitten dus dan gaan we die maar zoeken. Aan een behulpzame local vraag ik waar ze precies zitten en hij wijst het me precies aan. Zonder veel moeite komen we daar ook aan. Dan begint het zoeken. Ik loop de hele akker langs om in alle geulen te kijken. Opeens zie ik de groep vogelaars (ongeveer vijf man) als één man naar voren lopen. Daar moet ik meer van weten! Ik ren naar voren en ik vraag aan Peter of ze de morinellen gevonden hebben. Dat is zo, Bart heeft ze ontdekt. At last! Eindelijk toch een soort die wel lukt! We komen steeds dichterbij en uiteindelijk kunnen we ze mooi zien.
Het blijven ondanks alles toch hele mooie beestjes! In totaal tellen we 11 morinellen. Heel gaaf is het om ze zo in een groep bij elkaar te zien. Bart, Marc en ik liggen al redelijk dichtbij en de morinellen komen zelfs naar ons toe gelopen! Helaas komt het niet zo ver want we worden teruggefloten door Peter, de boer van wie het land is heeft liever niet dat wij ongevraagd op zijn land rondkruipen en auto's op het betonpad parkeren. Daar heeft hij natuurlijk wel gelijk in... Overigens is het wel een schappelijke kerel want we zouden gewoon foto's mogen maken als hij niet moest spuiten. Als we weer terug bij de auto zijn horen we van een andere vogelaar dat de morinellen opgevlogen zijn dus het had sowieso niet meer gekunt. We gaan dus toch met een goede afsluiting terug en op zoek naar de eerste de beste MacDonalds. Bij de Coop wordt bier gehaald en plegen een aantal deelnemers aan onze Big Dip een plasje. Ik blijf op de auto passen, ondertussen de tijd verdrijvend met Angry Birds. Rond vijf uur ontdekken we onze eerste MacDonalds.
Ik bestel een milshake, met friet en een Big Mac. De beste afsluiting van een goede Dip Dag! Moet je niet vreselijk balen na zoveel dips? Misschien wel, maar wij deden het in ieder geval niet. Het was gezellig in de auto en al die steltlopers komen nog wel een keer in de Prunje (of natuurlijk het Bokkegat!).

Geen opmerkingen:

Een reactie posten