donderdag 17 mei 2012

Zuidelijke soorten

Nog steeds is het vakantie. Gisteren heb ik Edward opgebeld om te vragen of hij vandaag ging vogelen. Hij wist het toen nog niet en hij zou het me nog laten weten, dat was afhankelijk van het weer. Het weer bleek goed te gaan worden dus we gingen vogelen. Om acht uur stap ik bij Edward in de auto. Qua soorten staan twee koereigers en een hop op de planning. De koereigers zitten bij de Hoogerwaardpolder en daar gaan we dus eerst naar toe. Bij tankstation De Meeuw wordt zoals gewoonlijk getankt en niet lang daarna zijn we op de plaats van bestemming. We zoeken het gebied grondig af want ze zijn nogal vliegerig en ze kunnen dus overal zitten. We vinden ze alleen niet. Inmiddels rijden we het Brabantse deel binnen. Al snel zien we opeens twee witte vlekken tussen de koeien zitten en dat blijken de koereigers te zijn. Nieuwe soort is eindelijk binnen! Ze zitten ver weg, maar desalniettemin zijn ze heel erg mooi omdat ze in zomerkleed zijn en dus sierveren hebben. Door het slechte licht en de afstand komen we alleen niet verder dan bewijsplaatjes. Gelukkig veranderd dat als de meeuwen gaan vliegen en de koereigers mee komen. Ze komen onze kant op, de fototoestellen worden klaargehouden.
Ze komen aardig dichtbij, maar ze gaan tenslotte weer landen. Wel een stuk dichterbij dus de foto's worden er ook meteen beter op. Uiteindelijk kan ik een paar plaatjes schieten waar ik zelf heel tevreden over ben.

Het fotograferen wordt trouwens bemoeilijkt door een kudde jonge koeien die nieuwsgierig voor ons staan. Als ze dan ook maar stil bleven staan... Helaas doen ze dat niet zodat ik steeds weer een nieuwe opening tussen de koeienpoten moet vinden. Als we klaar zijn gaan we weer door.


In Zuid-Holland is een hop gezien en daar gaan we nu naar toe. Als we op de plaats van bestemming zijn aangekomen wordt ik al meteen verwelkomt door een lelijk mormel van een Engelse bulldog die in de auto dreigt te springen. Gelukkig heeft het baasje nog wel zoveel hersens dat hij de riem zo ver nog niet laat vieren. We praten kort met een andere vogelaar die gaat vertrekken en die dus de hop al gezien heeft. Hij verteld ons waar we hem kunnen vinden. Hij waarschuwt ons wel voor de grote hoeveelheid honden die er in dit gebied worden uitgelaten. Alle soorten en maten waaronder ook gemuilkorfde pitbulls... Gelukkig lijken wij daar in eerste instantie weinig last van te hebben. We ontmoeten nog twee andere vogelaars en we gaan verder richting de hop. Het duurt gelukkig niet lang of we zijn bij de plek van de hop. We zien een aantal vogelaars weglopen dus we nemen aan dat de hop daar niet meer zal zitten. Ik kijk hen met de verrekijker na om te zien of er bekenden tussen zitten. Opeens vliegt de hop mijn beeld binnen, zet zijn kuif even helemaal uit en gaat dan foerageren. Heel erg gaaf! Het is mijn allereerste hop en hij voldoet aan alle verwachtingen, wat een mooie vogel! Gelukkig kunnen we redelijk dichtbij komen en beginnen we foto's te maken. Ondertussen zijn de andere vogelaars ook omgekeerd zodat de hop van twee kanten onder vuur wordt genomen. Dat levert wel grappige platen op. Mijn leukste plaat is die van een hop en een fotograaf samen.
Wij worden echter natuurlijk ook van de andere kant op de foto gezet en deze onderstaande foto's laten goed de situatie zien.


Fotograaf Marian Barendtszen (rechts Edward en Ilona, ik lig in het midden)
Fotograaf Kees van Rij
Fotograaf Loes Willebrand
Helaas moet er net een Chinook helikopter laag overvliegen en de hop vliegt op en verdwijnt. We zoeken nog een poos, maar we vinden hem niet terug. Intussen hebben we al een beruchte hondenbezitter gezien met maar liefst 30 honden! Op weg naar de hop toe zagen we trouwens ook al een vrouw met acht honden, blijkbaar vrij normaal daar. Gelukkig hadden wij er bij de hop weinig last van. We zoeken nog een poos naar de hop, maar we vinden hem niet meer terug. Toch kunnen we na deze waarneming tevreden terug. Edward heeft intussen een sms'je gekregen dat in de Augustapolder bij Bergen op Zoom een zwarte ibis gemeld zou zijn. Omdat we verder toch niet zo veel meer soorten te 'doen' hebben gaan we daar heen. De Augustapolder blijkt lastiger te vinden te zijn dan we dachten, maar gelukkig lukt het ons toch om er te komen. Een snelle check over de eerste plasjes die we tegenkomen levert nog niets op. De plasjes die daarna komen leveren wel wat op. Één blik door de kijker toont meteen een mooie zwarte ibis, niet te missen in het groene landschap. Weer een nieuwe soort binnen! We bekijken hem een tijdje, maar omdat hij nogal ver weg zit zijn de foto's niet zo veel. Daarom gaan we met de auto een eindje terug en kunnen we over een voetpad dichterbij komen. Als we echter op de plaats zijn waar de ibis stond, zien we geen ibis. Wel een zomertaling, die was nog nieuw voor de jaarlijst. Ons zoeken levert nog steeds geen ibis op. Waarschijnlijk is de vogel weggevlogen toen we hier naar toe reden. Jammer, maar we hebben hem in ieder geval gezien.


Als we weer in de auto zitten krijgen we een sms'je van Mark Hoekstein met meer informatie, hij heeft de ibis ongeveer 8 minuten nadat wij hem voor het laatst zagen! We rijden naar de plaats die hij aangeeft en we lopen de dijk op om zo een beter overzicht te hebben over het gebied. Terwijl Edward even met Mark belt, bekijk ik het gebied goed door de verrekijker. Net als Edward tegen Mark zegt dat de ibis nergens te bekennen is, komt opeens een grote vogel aanvliegen. Dat is de zwarte ibis! Ik ben nu ook in de gelegenheid om een vluchtplaatje te schieten. Gaaf om hem ook in de vlucht te zien!
De vogel strijkt neer en gaat foerageren. De vogel is nu dichterbij dan we hem eerst hadden dus dat levert nog een redelijk acceptabel plaatje op.
Ondertussen kletsen we wat met Corstiaan Beeke die ook is gearriveerd. Net als ik zal hij volgende week ook op kamp gaan dus het is te hopen dat er niet al te veel zeldzaams ontdekt wordt! Als we weggaan komen Marcel Klootwijk en Roger Joos net aan. Op de terugweg doen we de koereigers nog even, maar die lopen nu verder weg dus dat levert geen beter platen op. Met een tevreden gevoel kunnen we naar huis gaan. We hebben drie mooie zuidelijke soorten gezien, waarvan de hop natuurlijk wel de topper was.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten