maandag 4 juli 2016

Vrijdag 17 juni: Sneeuw en ijs

Om half zes sta ik op. Iets eerder dan gepland maar dankzij het gesnurk van een Zwitserse hutgenoot was het slapen lastig. Er zijn nog weinig mensen in de lounge. Buiten zie ik de gebruikelijke kortbekzeekoeten en kleine alken langs komen. Ook de onvermijdelijke noordse stormvogels zijn aanwezig. Na een poosje komen ook de eerste pagegaaiduikers weer voorbij. 
Papegaaiduiker - Puffin




Noordse stormvogel - Northern fullmar

Kleine alk - Little auk

Ver weg op zee zie ik nog een kleine jager. Na een uitstekend ontbijt is iedereen aanwezig op de voorplecht of in de lounge. Ik blijf met de scoop de kust scannen en op een gegeven moment meen ik een ijsbeer te zien. Het is echter te ver weg om zeker te zijn, iets wits dat beweegt, dat is alles wat ik kan zien. Als ik naar de brug ga om het te melden komt er net een dwergvinvis een paar keer naar boven, leuk! Tegen de middag varen we de Raudfjord binnen. Aan het einde van de fjord blijkt zowaar nog smeltend pakijs aanwezig te zijn. Op de ijsschotsen liggen verschillende baardrobben en ook ringelrobben. 
Ringelrob - Ringed seal

Baardrob - Bearded seal


Helaas is een ijsbeer nergens te bekennen. Onderweg zien we ook nog een poolvos. Na de middag wordt er een zodiac landing gemaakt. Het is overal nog erg besneeuwd en dus worden de sneeuwschoenen tevoorschijn gehaald. De landingsgroepen wordt in drie groepen opgedeeld, de foxes, de reindeers en de saxifrages. De foxes zijn degenen die het verst en het hoogst gaan, de reindeers doen het wat kalmer aan de saxifrages blijven voornamelijk een beetje op één plek. Uiteraard sluit ik me samen met Ad aan bij de foxes. Met sneeuwschoenen klimmen we de besneeuwde helling op. 



Voor de veiligheid draagt elke gids een geweer en andere attributen om ijsberen af te schrikken. Als we boven zijn hebben we een mooi uitzicht en zien we een zoetwatermeer dat nog helemaal bevroren is. Het is een van de drie zoetwatermeren op Spitsbergen.


Fjord (niet het zoetwatermeer)
Verderop op een berghelling wordt een nog volledig winterkleed Spitsbergen Alpensneeuwhoen ontdekt. Als we weer meer naar beneden zijn, zie ik nog een kleine jager die later gevolgd wordt door een tweede. Met de sneeuw op de achtergrond levert dat een leuk plaatje op. Aan de kustlijn liggen ook een aantal palen, dit blijken boomstammen uit Siberië zijn. Met de oceaanstroming worden die geleidelijk in het ijs meegenomen naar Spitsbergen. Deze stammen zijn dus sowieso honderden jaren oud. Na deze leuke trip gaan we weer terug naar het schip en wacht een uitstekende maaltijd. Na het eten volgt een dagverslag en wordt een blik op morgen gegeven. Doordat het ijs enorm gesmolten is kunnen we veel verder om Spitsbergen heen varen dan gebruikelijk. Vannacht zullen we door de Hinlopenstraat varen en morgen zullen we dan een aantal eilanden aan doen. Ik besluit om morgen heel vroeg op de staan. Om drie uur gaat de wekker! De Hinlopenstraat schijnt een erg leuk gebied te zijn, dus ik ben benieuwd.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten