dinsdag 5 juli 2016

Zaterdag 18 juni: Berendag



Zoals gezegd stond ik vanochtend om drie uur op. Helaas bleken we niet heel dicht langs de kant te varen zodat er vrij weinig te zien was. Om vijf uur besluit ik dan ook nog even in bed te duiken, om kwart over zes gaat de wekker weer. Terwijl ik met de eerste vroege vogels aan dek sta is het weer leuk wakker worden in dit arctisch gebied. Recht voor ons uit is een laag pakijs en daar ga ik met de scoop scannen. Opeens zie ik een gelig beest in de scoop lopen, ik kijk nog eens goed: ijsbeer! Mijn eerste ijsbeer en ook nog zelf gevonden! Als ik naar de brug ren om de waarneming doorgegeven wordt hij al omgeroepen, ook daar hadden ze hem opgepikt. We varen nu langzaam richting het pakijs. De originele beer blijft voorlopig aan de rand staan, al snel wordt ook een moeder met jong opgepikt. Na niet al te lange tijd schuift het schip de voorsteven in het pakijs. Fototoestellen ratelen, de ijsbeer is nog steeds behoorlijk dichtbij, geweldig! Het blijkt een vrouwtje ijsbeer te zijn. 




Als er verder gescoopt wordt over de ijsvlakte vinden we maar liefst acht ijsberen. Natuurlijk blijven we hier een poos. Ook een ivoormeeuw komt leuk over. 
Ivoormeeuw - Ivory gull


Opeens roept Frank, een Amerikaan, ‘Long-tailed jaeger!’. Inderdaad, een prachtige zomerkleed kleinste jager komt achter langs het schip gevlogen en laat zich leuk in de kijker zien. Eveneens vliegt een zomerkleed roodkeelduiker over. Rondom het schip zijn veel kortbekzeekoeten aan het jagen, ook dit is genieten en er kunnen leuke foto’s gemaakt worden. 
Kortbekzeekoet - Brünnichs Guillemot




Na lange tijd en een goed ontbijt varen we weer weg van dit pakijs en gaan we op zoek naar ander ijs. Na niet al te lange tijd wordt dit gevonden en varen we een typisch landschap waar overal ijssschotsen drijven. In de verte is pakijs te zien, als we dichterbij gekomen zijn wordt vanaf de brug opnieuw een ijsbeer met een jong gezien. Zelf vind ik er een derde bij die meer naar rechts loopt. Vanaf de brug werd ook nog een vierde waargenomen. Op een ijsschots zit een grote donkere berg, dit kan maar een ding betekenen: walrus! Het is een vrouwtje en haar slagtanden stellen dus nog weinig voor, maar evengoed onze eerste.

Verder zien we nog wat eiders en een stuk of 10000 kortbekzeekoeten die her en der rondvliegen en foerageren. We varen weer verder, de ijsberen konden helaas niet goed benaderd worden vanwege ondiepte. Op ijsschotsen liggen nog ringelrobben en ook een ivoormeeuw wordt waargenomen. Dan is het al weer tijd voor een uitstekende lunch. Na de lunch varen we weer een gebied binnen waar overal ijsschotsen liggen. Uiteraard wordt er flink gescoopt en dat heeft resultaat, een mooie man walrus ligt rustig te dobberen op een ijsschots. Kapitein Levakov stuurt er met grote bekwaamheid om heen zodat de schitterende slagtanden te bewonderen zijn. 


Onderweg zien we prachtig gevormde ijsbergen, het is een schitterend landschap. Terwijl we ons wat vermaken met het inmiddels normale spul, kortbekzeekoeten, zwarte zeekoeten, drieteenmeeuwen en noordse stormvogels, komen opeens een aantal zadelrobben voorbij drijven. Ik herken ze aanvankelijk niet, maar na foto’s meen ik het toch zeker te weten en dit wordt bevestigd door de ‘brug’. 

Zadelrob - Harp seal
 Het blijkt dat ze daar vrij veel zien dat ze niet doorgeven omdat ze bang zijn dat dit een soort paniek zal veroorzaken waardoor ongelukken kunnen gebeuren. Zwemmende of vliegende dieren worden daarom niet doorgegeven. Ik blijf daarom voorlopig even op de brug om zelf niet zoveel te missen. Dat heeft meteen resultaat als een dwergvinvis zich een aantal keer goed laat zien. Ik praat ondertussen gezellig met een van de gidsen die ook een Nederlander is: Ab Steenvoorden. Samen scannen we het pakijs op zoek naar ijsberen. Geen ijsberen worden gevonden, wel een aantal baardrobben. Op een gegeven moment sta ik in mijn eentje te scopen aan bakboord als ik heel in de verte iets in mijn scoop zie bewegen. Ik kijk nog eens beter en weet het dan eigenlijk al zeker: ijsbeer! Snel waarschuw ik een van de gidsen, aanvankelijk is hij wat sceptisch als hij alleen maar een stuk ijs ziet. De telescoop is echter wat verschoven en als we wat dichterbij zijn kan ook hij het bevestigen: een ijsbeer! Het schip verandert zijn koers naar die richting en als we dichterbij komen, ontdekken we nog een volwassen ijsbeer en later ook nog een jong bij de eerst waargenomen ijsbeer. 

Intussen worden meer aan de rechterkant nog twee andere ijsberen ontdekt. Daar varen we naar toe want die zijn beter bereikbaar. Een zit behoorlijk dichtbij maar als we dichterbij varen klimt hij een berghelling op. Wel leuk om het dier zo bezig te zien. Een andere ijsbeer is op zeehonden aan het jagen, maar heeft daar geen positief resultaat mee. 

Als we uitgekeken en uitgenoten zijn varen we weg. Op de brug blijf ik scannen voor ijsberen, dat heeft resultaat als ik opeens niet al te ver weg een ijsbeer ontdek! Langzaam varen we er naar toe en we kunnen de beer een tijd lang volgen, hij heeft er geen trek in om naar het schip te lopen, maar rent op een gegeven moment voor ons weg. Daarom wordt besloten om weg te draaien, hij is ook behoorlijk mager. Het is wel leuk om hem over de ijsschotsen te zien bewegen. 

Ook een ivoormeeuw wordt weer waargenomen, die trekken een beetje met de beren mee. We zitten nu al op maar liefst 18 ijsberen, een superdag dus! Vrij kort hierna is het tijd voor een aantal lezingen en de dag ‘recap’. Uiteraard worden de ijsberen uitgebreid besproken en dan weten we nog niet dat het mooiste nog moet komen… We hebben een vrij laat diner, maar het is opnieuw voortreffelijk. Na het diner besluiten Ad en ik om toch nog even naar de lounge te gaan. Het lijkt vrij rustig, maar je weet immers nooit! Als we net boven zijn wordt geroepen dat er een ijsbeer met twee jongen over het pakijs loopt! Snel pakt iedereen de spullen en gaan we naar de voorplecht. Met grote vakkundigheid stuurt de kapitein het schip naar de beren toe. Steeds dichterbij komen ze. Op een gegeven ogenblik liggen we ongeveer vijftien meter van de beren af! Fototoestellen ratelen, een zonnetje breekt door en de beren gaan hun gang. Springend over ijsschotsen, zittend, krabbend, geweldig! Toch blijkt er iets heel vreemds aan de hand te zijn. De dieren die wij aanvankelijk identificeerden als twee jongen blijken een moeder en een jong te zijn. Het grote dier is een enorm mannetje ijsbeer. Het mannetje achtervolgt het vrouwtje en het jong. Heel vreemd, want er kan niet meer gepaard worden. Het vrouwtje krijgt er op een gegeven moment genoeg van, onder luid gegrom met het jong in haar kielzog stormt ze op het mannetje af. Die wijkt terug, maar blijft van een afstandje volgen. We blijven kijken tot ze zicht langzaam van het schip verwijderen. Wat een ongelofelijk gave waarneming! 













Als kers op de taart zie ik ook de gebruikelijke ivoormeeuw. De kapitein krijgt een welverdiend applaus, zijn stuurmanskunst is ons al van veel nut geweest. We gaan nu allemaal slapen, foto’s bekijken en nagenieten. In totaal hebben we dus 21 ijsberen vandaag gezien, EENENTWINTIG! Dit is waarschijnlijk een nieuwe dagrecord voor Oceanwide Expeditions, op de reis die een week eerder vertrok hadden ze er twintig op een dag. We beseffen ons terdege dat we heel veel geluk gehad hebben.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten